Οστεοχόνδρωση: συμπτώματα, αιτίες, μέθοδοι θεραπείας

Η υπερβολική ένταση στους μύες της πλάτης προκαλεί μεγάλη ενόχληση και πόνο. Η οστεοχόνδρωση, η οποία προκαλεί διαταραχή της δομής των σπονδύλων και των μεσοσπονδύλιων δίσκων, οδηγεί σε σοβαρό τσίμπημα των νευρικών απολήξεων. Συχνά η παθολογία συνοδεύεται από επιδείνωση της κυκλοφορίας του αίματος, η οποία προκαλεί διαταραχές στη διατροφή του εγκεφάλου και των εσωτερικών οργάνων.

Οστεοχόνδρωση - τι είναι;

Η οστεοχόνδρωση είναι μια υποτροπιάζουσα νόσος που εμφανίζεται σε χρόνια μορφή και συνοδεύεται από καταστροφή των σπονδύλων και των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Οι ιστοί τους διαταράσσονται, γεγονός που προκαλεί μείωση της ελαστικότητάς τους με επακόλουθη αλλαγή στο σχήμα. Υπάρχει σταδιακή μείωση του μεσοσπονδύλιου χώρου. Αυτό προκαλεί απώλεια σταθερότητας της σπονδυλικής στήλης σε περιοχές όπου αναπτύσσεται παθολογία.

Οι διεργασίες παθολογικής καταστροφής ιστών συμβαίνουν στο φόντο των τσιμπημένων νευρικών απολήξεων που κατευθύνονται από την περιοχή όπου βρίσκεται ο νωτιαίος μυελός. Ως αποτέλεσμα, οι μύες της πλάτης βρίσκονται σε συνεχή ένταση. Σε μια τέτοια κατάσταση, οι ασθενείς παραπονιούνται για πόνο στην πλάτη και άλλα συμπτώματα.

Με βάση τις ιδιαιτερότητες του εντοπισμού των δομών της σπονδυλικής στήλης που επηρεάστηκαν από εκφυλιστικές αλλαγές, διακρίνονται αυχενικές, θωρακικές και οσφυοϊερές ποικιλίες της παθολογικής διαδικασίας. Το κύριο σημάδι της ανάπτυξης της οστεοχονδρωσίας είναι ο πόνος, η ένταση και η σοβαρότητα του οποίου συνήθως αυξάνεται κατά τη διάρκεια της σωματικής δραστηριότητας.

Υπάρχει επίσης ακαμψία στις κινήσεις. Επιπλέον, η κλινική εικόνα χαρακτηρίζεται από την παρουσία σημείων του σπονδυλικού τύπου - πονοκεφάλους, αλλαγές στην αρτηριακή πίεση, επιδείνωση της οπτικής λειτουργίας, της ακοής και ούτω καθεξής.

Μηχανισμός ανάπτυξης

Η ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας οφείλεται στο γεγονός ότι ο πολφικός πυρήνας αρχίζει να χάνει τις υδρόφιλες ιδιότητές του. Αυτή η ημι-υγρή δομή περιέχει ίνες συνδετικού ιστού και χονδροϊτίνη, μια ζελατινώδη ουσία. Κατά την ανάπτυξη του ανθρώπινου σώματος και την ανάπτυξή του, συμβαίνουν ενεργά διεργασίες μείωσης της αγγειακής κλίνης στους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Τα θρεπτικά συστατικά παρέχονται με διάχυτο τρόπο, ο οποίος εκδηλώνεται με αυθόρμητη σταθεροποίηση της συγκέντρωσης. Αυτό το χαρακτηριστικό προκαλεί δυσκολίες στην πλήρη αποκατάσταση του χόνδρου που έχει υποστεί βλάβη ή υπερβολική πίεση στη σπονδυλική στήλη.

Οι παθολογικές αποκλίσεις γίνονται πιο έντονες λόγω διαταραχών στα ορμονικά επίπεδα και στη διατροφή του ανθρώπου. Ο ιστός του χόνδρου αρχίζει να βιώνει έλλειψη θρεπτικών συστατικών που απαιτούνται για την κανονική ανάπτυξή του. Επομένως, οι διαταραχές εκδηλώνονται με τη μορφή:

• μειωμένη αντοχή και ελαστικότητα.
• αλλαγές στις παραμέτρους συνέπειας και στις ιδιότητες διαμόρφωσης.

Στο πλαίσιο της ισοπέδωσης των μεσοσπονδύλιων δίσκων, σχηματίζονται ακτινικές ρωγμές στους ινώδεις δακτυλίους. Ως αποτέλεσμα, η μεσοσπονδύλια απόσταση μειώνεται και οι αρθρώσεις της όψης αρχίζουν να μετατοπίζονται. Με την πάροδο του χρόνου, παθολογικές αλλαγές καλύπτουν συνδετικούς ιστούς που σχετίζονται με ινώδεις δακτυλίους και συνδέσμους.

Καθώς ο ιστός διασπάται, το ανοσοποιητικό σύστημα παράγει ανοσοσφαιρίνες σε αυξημένες ποσότητες. Αυτό προκαλεί την ανάπτυξη της διαδικασίας άσηπτης φλεγμονής και σχηματίζεται οίδημα στην περιοχή όπου βρίσκονται οι αρθρώσεις όψεων. Εξαπλώνονται επίσης σε κοντινούς μαλακούς ιστούς.

Λόγω του τεντώματος των αρθρικών καψουλών, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι χάνουν την ικανότητά τους να στερεώνουν τους σπονδύλους. Μια τέτοια αστάθεια στη θέση της δομής της σπονδυλικής στήλης αυξάνει τον κίνδυνο τσιμπήματος των νευρικών ριζών ή συμπίεσης των αιμοφόρων αγγείων. Αυτό το χαρακτηριστικό είναι χαρακτηριστικό, για παράδειγμα, της αυχενικής οστεοχόνδρωσης, η οποία συνοδεύεται από έντονα λεκτικά συμπτώματα.

Λόγοι για την ανάπτυξη της νόσου

Η κατάσταση των μεσοσπονδύλιων δίσκων μπορεί να επιδεινωθεί με μειωμένο τόνο των σκελετικών μυών στη σπονδυλική στήλη. Λόγω της παράλογης και ασύμμετρης μυϊκής εργασίας, όταν μια μη φυσιολογική θέση του σώματος διατηρείται για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να συμβεί καταστροφή του χόνδρινου ιστού. Αυτή η παράβαση συμβαίνει ως αποτέλεσμα της μεταφοράς βαριών σακουλών στον ίδιο ώμο, χρησιμοποιώντας μαλακά στρώματα και ψηλά μαξιλάρια.

Η διαδικασία καταστροφής των μεσοσπονδύλιων δίσκων επιταχύνεται λόγω της δράσης ορισμένων αρνητικών παραγόντων εξωτερικής και εσωτερικής φύσης. Αυτά περιλαμβάνουν:

• διαταραχές στη λειτουργία του ενδοκρινικού μηχανισμού και μεταβολικές διαταραχές.
• παθολογίες μολυσματικής φύσης, συμπεριλαμβανομένων χρόνιων.
• βλάβη στη σπονδυλική στήλη με τη μορφή συμπιεστικών καταγμάτων, μώλωπες.
• τακτική και παρατεταμένη υποθερμία του σώματος.
• ασθένειες συστηματικού και εκφυλιστικού-δυστροφικού τύπου - ουρική αρθρίτιδα, ψωριασική, ρευματοειδής αρθρίτιδα, οστεοπόρωση, οστεοαρθρίτιδα.
• το κάπνισμα και η κατάχρηση αλκοόλ, η οποία διαταράσσει την κατάσταση του αγγειακού συστήματος, βλάπτει την κυκλοφορία του αίματος και προκαλεί έλλειψη θρεπτικών συστατικών στον χόνδρο.
• ανεπαρκής σωματική ανάπτυξη, προβλήματα με τη στάση του σώματος, επίπεδα πόδια - αυτά τα ελαττώματα αυξάνουν το φορτίο στη σπονδυλική στήλη, καθώς η απορρόφηση κραδασμών θα είναι ανεπαρκής.
• ευσαρκία;
• γενετική προδιάθεση?
• έκθεση σε τακτικό στρες.

Συμπτώματα

Το κύριο κλινικό σημάδι της οστεοχόνδρωσης οποιασδήποτε εντόπισης (τραχηλικής, θωρακικής ή οσφυοϊερής) είναι ο πόνος. Σε περίπτωση υποτροπής, ο πόνος είναι διαπεραστικός, ακτινοβολώντας σε κοντινές περιοχές του σώματος. Ακόμη και με ελαφρά κίνηση εντείνεται. Αυτό αναγκάζει τον ασθενή να δώσει μια αναγκαστική θέση στο σώμα για να ελαχιστοποιήσει την ενόχληση και τον πόνο:

• με την αυχενική οστεοχονδρωσία, θα ήταν προτιμότερο να γυρίσετε όχι μόνο το ένα κεφάλι, αλλά ολόκληρο το σώμα.
• όταν υπάρχει η θωρακική μορφή της νόσου, είναι δύσκολο για τον ασθενή να πάρει μια βαθιά αναπνοή και επομένως, για να αποφύγει τον οξύ πόνο στο στήθος, προσπαθεί να ελαχιστοποιήσει το βάθος και τη συχνότητα της αναπνοής.
• Οι ασθενείς με τον οσφυϊκό τύπο της νόσου έχουν δυσκολίες όταν κάθονται, παίρνουν κάθετη θέση και κινούνται, αφού το νωτιαίο νεύρο είναι τσιμπημένο.

Συνήθως, οι ασθενείς παραπονιούνται για την παρουσία θαμπού, συνεχούς πόνου και αίσθημα ακαμψίας στις κινήσεις το πρωί μετά το ξύπνημα. Σε αυτή την περίπτωση, θα απαιτηθεί διαφορική διάγνωση για να βοηθήσει στην εξάλειψη των κινδύνων ανάπτυξης μυοσίτιδας που προκαλείται από φλεγμονή των σκελετικών μυών της σπονδυλικής στήλης ή οστεοαρθρίτιδα.

Οι πόνοι και οι πιεστικοί πόνοι εμφανίζονται λόγω αντισταθμιστικής έντασης στον μυϊκό ιστό. Αυτή η κατάσταση είναι απαραίτητη για τη σταθεροποίηση της περιοχής κίνησης της σπονδυλικής στήλης. Συνεχής ήπιος ή μέτριος πόνος μπορεί επίσης να εμφανιστεί με σημαντική διάταση του μεσοσπονδύλιου δίσκου, που προκύπτει από άσηπτες φλεγμονώδεις αλλαγές.

Η οστεοχόνδρωση ενός συγκεκριμένου εντοπισμού χαρακτηρίζεται από ειδικά συμπτώματα:

1. Με την αυχενική οστεοχονδρωσία, ο πόνος γίνεται αισθητός στην περιοχή του τραχήλου της μήτρας, στα άνω άκρα. Υπάρχει πόνος στο κεφάλι και μούδιασμα στα δάχτυλα. Εάν η ασθένεια εκδηλωθεί σε σοβαρή μορφή, μπορεί να εμφανιστεί τσίμπημα της σπονδυλικής αρτηρίας. Σε αυτή την περίπτωση, ο ασθενής αρχίζει να παραπονιέται για σημαντική επιδείνωση της υγείας του.
2. Ο θωρακικός εντοπισμός εκδηλώνεται με οξύ και πόνο στην πλάτη. υπάρχει σύνδρομο σπλαχνικού πόνου στην καρδιακή περιοχή, στο δεξιό υποχόνδριο και στην κοιλιά. Οι ασθενείς παραπονούνται για μούδιασμα, παραισθησία του δέρματος, δυσκολία στην αναπνοή και τσούξιμο στους σπονδύλους.
3. Οι ασθενείς με οσφυϊκή οστεοχονδρωσία παραπονούνται για πόνο στην πλάτη και στα κάτω άκρα με αυξανόμενη ένταση κατά την κίνηση. Συχνά διαγιγνώσκονται διαταραχές στη λειτουργία του ουρογεννητικού συστήματος, προβλήματα με την ανδρική ισχύ και δυσλειτουργική διαταραχή των ωοθηκών. Κατά τη διάρκεια της ύφεσης, ο πόνος μπορεί να μειωθεί. Ωστόσο, η έκθεση σε έναν προκλητικό παράγοντα οδηγεί στην επανέναρξη της.

4. Όταν εμφανίζεται μικτή οστεοχονδρωσία, τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν σε πολλές περιοχές ταυτόχρονα. Αυτή η κατάσταση χαρακτηρίζεται από μια πιο σοβαρή πορεία της νόσου.

Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η μετατόπιση των σπονδύλων και ο σχηματισμός οστεοφύτων προκαλούν συμπίεση της σπονδυλικής αρτηρίας. Τρέφει τον εγκέφαλο, παρέχοντας στα κύτταρα του οξυγόνο. Όταν πιέζεται, η διατροφή είναι περιορισμένη και επομένως ο ασθενής έχει προβλήματα συντονισμού, πονοκεφάλους, εμβοές και αρτηριακή υπέρταση.

Συνέπειες εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία

Ο λόγος για την περίπλοκη πορεία της οστεοχονδρωσίας είναι ο σχετικά γρήγορος σχηματισμός κηλών στους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Η εμφάνισή τους σχετίζεται με οπίσθια μετατόπιση της σπονδυλικής δομής. Αυτό προκαλεί ρήξη του οπίσθιου διαμήκους συνδέσμου, με αποτέλεσμα την αστάθεια της θέσης του δίσκου και την προεξοχή των επιμέρους τμημάτων του στην περιοχή του σπονδυλικού σωλήνα. Μια κήλη σπάει όταν ο δίσκος με τον πολφικό πυρήνα διεισδύει στην περιοχή του καναλιού.

Όταν εμφανίζονται παθολογικές ανωμαλίες στις σπονδυλικές δομές, ο νωτιαίος μυελός αρχίζει να συμπιέζεται και ο ασθενής αναπτύσσει δισκογενή μυελοπάθεια. Τα συμπτώματα αυτής της πάθησης σχετίζονται με μούδιασμα και αδυναμία σε ορισμένες μυϊκές ομάδες των άνω και κάτω άκρων. Εμφανίζονται πάρεση, μυϊκή ατροφία και εξασθενημένα τενοντιακά αντανακλαστικά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, προκύπτουν προβλήματα με την κένωση της ουροδόχου κύστης και των εντέρων.

Ο σχηματισμός μεσοσπονδυλικών κηλών είναι επικίνδυνος λόγω της συμπίεσης των αρτηριών που παρέχουν θρέψη στο νωτιαίο μυελό. Το αποτέλεσμα αυτής της παθολογίας είναι ο σχηματισμός ισχαιμικών ζωνών όπου τα νευρικά κύτταρα καταστρέφονται και σκοτώνονται. Η εκδήλωση του νευρολογικού αποτελέσματος εκφράζεται σε διαταραχές της κινητικής λειτουργίας, μείωση του βαθμού αφής και τροφικές διαταραχές.

Διάγνωση της νόσου

Η αρχική διάγνωση γίνεται με βάση τα παράπονα του ασθενούς και τα υπάρχοντα συμπτώματα. Ο ειδικός εξετάζει την κατάσταση της σπονδυλικής στήλης σε διαφορετικές θέσεις, ζητώντας από τον ασθενή να είναι σε ηρεμία ή σε κίνηση. Στο επόμενο στάδιο, ο ασθενής αποστέλλεται για εργαστηριακή διάγνωση, η οποία θα βοηθήσει στη διευκρίνιση της διάγνωσης ή στην απόρριψή της.

Οι ερευνητικές μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν περιλαμβάνουν:

1. Ακτινογραφία – παρέχει πλήρη εξέταση της σπονδυλικής στήλης με εκτίμηση της κατάστασης των σπονδύλων, υφιστάμενες διαταραχές σε μορφή αυξήσεων, καμπυλότητες. Ο ειδικός θα μπορεί να προσδιορίσει τα μεσοσπονδύλια διαστήματα και την κατάσταση των οπών. Για τον ακριβή εντοπισμό της οστεοχόνδρωσης που εντοπίζεται στη θωρακική ή αυχενική περιοχή, πραγματοποιείται ακτινογραφία δύο σταδίων. Στο πρώτο στάδιο, ο ασθενής βρίσκεται στο πλάι και στο δεύτερο - απευθείας στην πλάτη του.
2. Μέθοδος τομογραφίας με χρήση μαγνητικής τομογραφίας ή αξονικής τομογραφίας παρέχουν εξαιρετικά ενημερωτικά δεδομένα, τα οποία βοηθούν στη λεπτομερή μελέτη των σπονδύλων χωρίς παρεμβολές από τα όργανα που τους καλύπτουν. Η εικόνα δείχνει τα νεύρα και το αγγειακό σύστημα. Η μαγνητική τομογραφία βοηθά στον εντοπισμό σημείων πολλών ασθενειών της σπονδυλικής στήλης και της θέσης της βλάβης. Η αξονική τομογραφία οπτικοποιεί τις κήλες και προσδιορίζει πιθανές αποκλίσεις στη δομή της σπονδυλικής στήλης.
3. Εργαστηριακή εξέταση να αξιολογήσει την κατάσταση του αίματος και τις κύριες παραμέτρους του. Σας επιτρέπει να διευκρινίσετε τη διάγνωση και να προσδιορίσετε την πιθανότητα εμφάνισης συνοδών ασθενειών.

Σε πολλές περιπτώσεις, ως αποτέλεσμα των εξετάσεων, οι γιατροί διαγιγνώσκουν την παρουσία ορισμένων υποκείμενων ασθενειών που είναι δυνητικά επικίνδυνες λόγω των επιπλοκών τους. Μιλάμε για παράδειγμα για κήλες, προεξοχή, ριζίτιδα. Η σωστή διάγνωση των προβλημάτων βοηθά στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της οστεοχόνδρωσης. Ταυτόχρονα, η ίδια η ασθένεια στα πρώτα στάδια ανάπτυξης μεταμφιέζεται ως συμπτώματα άλλων ασθενειών.

Θεραπευτική διαδικασία

Η οστεοχόνδρωση αντιμετωπίζεται συντηρητικά ή χειρουργικά. Η επιλογή εξαρτάται από τη σοβαρότητα της κατάστασης, την παραμέλησή της, το επίπεδο φθοράς των ιστών και τα αίτια εμφάνισής της.

Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι δεν είναι δυνατή η πλήρης θεραπεία της οστεοχονδρωσίας, καθώς δεν υπάρχουν φάρμακα που βοηθούν στην πλήρη αποκατάσταση των δίσκων και των σπονδύλων. Το θεραπευτικό αποτέλεσμα στοχεύει στην αναστολή της διαδικασίας καταστροφής και στην αύξηση της διάρκειας και της σταθερότητας της ύφεσης.

Για συμπτωματική θεραπεία, χρησιμοποιούνται χονδροπροστατευτικά, η βάση των οποίων είναι η χονδροϊτίνη ή η θειική γλυκοζαμίνη.

Η αποτελεσματικότητα της θεραπευτικής διαδικασίας με χρήση χονδροπροστατευτών έχει επιβεβαιωθεί κλινικά με βάση μακροχρόνιες δοκιμές. Εάν παίρνετε αυτά τα φάρμακα για μεγάλο χρονικό διάστημα (από 3 μήνες), τότε παρατηρείται μερική αποκατάσταση του χόνδρου και άλλων στοιχείων του συνδετικού τύπου - η συσκευή συνδέσμων-τενόντων, θώρακας.

Η συσσώρευση γλυκοζαμίνης και χονδροϊτίνης στην περιοχή των μεσοσπονδύλιων δίσκων οδηγεί σε αναλγητική, αντιοιδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση. Επομένως, υπάρχει μια πραγματική ευκαιρία για βελτιστοποίηση της δοσολογίας των ΜΣΑΦ, των γλυκοκορτικοστεροειδών και των μυοχαλαρωτικών. Μπορείτε να βασιστείτε σε μείωση του φόρτου φαρμάκων για τον ασθενή.

Η αποτελεσματικότητα των χονδροπροστατευτικών καθορίζεται από την κανονικότητα της χρήσης τους. Διαφορετικά δεν θα υπάρξει αποτέλεσμα. Αναποτελεσματικότητα καταγράφεται και στην αντιμετώπιση της οστεοχόνδρωσης 3ου βαθμού, που συνοδεύεται από σημαντική καταστροφή του χόνδρου.

Οι ακόλουθες ομάδες φαρμάκων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανακούφιση του πόνου:

1. Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακαβοηθούν στην εξάλειψη των φλεγμονωδών διαταραχών στους μαλακούς ιστούς που προκαλούνται από τη μετατόπιση των σπονδύλων. Τα ΜΣΑΦ είναι αποτελεσματικά στη μείωση του πόνου, του οιδήματος και της δυσκαμψίας.
2. Φάρμακα από την ομάδα των γλυκοκορτικοστεροειδών – οι αποκλεισμοί χρησιμοποιούνται συνήθως μαζί με ένα αναισθητικό. Είναι σε θέση να ανακουφίσουν τον πόνο, να αποκαταστήσουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού μηχανισμού και να παρέχουν αντιεξιδρωματικό αποτέλεσμα.
3. Μυοχαλαρωτικά. Είναι αποτελεσματικά στην καταπολέμηση των μυϊκών σπασμών λόγω πρόσκρουσης των νεύρων. Βοηθούν στη χαλάρωση των σκελετικών μυών και μπλοκάρουν τα αντανακλαστικά του πολυσυναπτικού τύπου σπονδυλικής στήλης με αντισπασμωδική δράση.
4. Εξωτερικά προϊόντα με θερμαντικό αποτέλεσμα. Ο ερεθισμός των υποδοχέων του υποδόριου ιστού με την ενεργοποίηση της ροής του αίματος παρέχεται από ειδικά τζελ και αλοιφές. Αυτά τα φάρμακα έχουν αναλγητικά και αντιοιδηματικά αποτελέσματα.

Τα συμπτώματα σπονδυλογενούς τύπου, που εμφανίζονται λόγω του εντοπισμού της παθολογίας στην αυχενική ή θωρακική περιοχή, μπορούν να εξαλειφθούν με τη χρήση ιατρικών μέσων για την ενεργοποίηση της ροής του αίματος. Συνταγογραφούνται επίσης νοοτροπικά και φάρμακα για τη βελτίωση της μικροκυκλοφορίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να είναι απαραίτητη η λήψη αντικαταθλιπτικών, καθώς και φαρμακευτικών φαρμάκων με αντισπασμωδική δράση.

Κατά τη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας καταφεύγουν και σε φυσιοθεραπεία. Μπορούν να συνταγογραφηθούν θεραπεία UHF, μαγνητική θεραπεία, θεραπεία με λέιζερ, ρεφλεξολογία, μασάζ, θεραπεία άσκησης, hirudotherapy, καθώς και κολύμπι και γιόγκα. Εάν η συντηρητική θεραπεία είναι αναποτελεσματική, η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται με τη χρήση μικροδισκεκτομής, παρακέντησης αξιοποίησης του δίσκου, ανακατασκευής με λέιζερ ή αντικατάστασης εμφυτεύματος.